What you see is what you get.

 

Toen ik begon met acteren – na mij opleiding op de Studio Herman Teirlinck – was dat iets heiligs voor me. Mijn eerste productie, onmiddellijk na mijn opleiding, was “Wysiwyg”. Een Victoria productie in een regie van Peter Van den Eede naar een tekst van Paul Mennes . Peter kalfde alle heiligheid van mijn acteursidee af. Wat daarop volgde was pure rock & roll in het gezelschap van Sien Eggers, Lies Pauwels en Gene Bervoets. Een heerlijk tijd die voor ons allen heel veel betekende en waar nog dikwijls terug naar gerefereerd in interviews van mensen die deze voorstelling gezien hebben. Dankzij KLARA bestaat nu de fantastische mogelijkheid een fragment van deze voorstelling weer te zien als je op deze link klikt.

http://www.klara.be/cm/klara/1.104-searcharticle?directarticle=1.3590&article=1.3590

Danku Klara,

papavis.

 

Vandaag was ik met mijn zoon is een ijssalon nadat we eerst denkbeeldige haaien en andere zeemonsters hadden overwonnen in het zwembad. In dat ijssalon zwom 1 vis in een klein zielig plasje water. “Wat doet die vis zo alleen?”,vroeg mijn zoon. “Die vis zwemt rondjes in zijn vijver. Die vis is heel eenzaam zo alleen.”, zei ik.

“Wat is eenzaam?”, vroeg mijn zoon.

“Eenzaam is als je geen vrienden, geen familie, niks hebt, als je altijd helemaal alleen bent.”.

“Dan zwem je alleen!”, riep mijn zoon enthousiast uit, “dan is dat zeker een papavis!”, vervolgde hij.

“Waarom?”, vroeg ik op mijn beurt.

“Omdat papa ook altijd alleen is.”, zei hij gevat en smeet een stuk van zijn pannenkoek in het plasje water. De vis keek er zelfs niet naar.