het gevoel dat je bekruipt als je iets maakt en laat zien…

Bibberend en bevend

Nadat je een hele reis hebt afgelegd

Zet je de radio aan

Tussen het geruis van een nieuwe vlotheid

Kondigen ze de beoordeling van je laatste kind aan

Bibberend en bevend

Want je weet wat er fout kan gaan

De adem van de wereld lonkt

Of verstikt

Omdat iedereen het horen kan

Bibberend en bevend

Een talent is geboren, kondigde hij aan na onze eerste ontmoeting.

Bling, dat is de man van de radio fluisterde zijn faam.

Hij is belangrijk…

Als een paukeslag bij een stil moment.

Jaren heeft zijn bas me zenuwen door mijn lijf laten gieren.

Aantrekken en afstoten.

En ja, soms daalde de nevel van al je gedachten op je schouders neer of zweefde je met je hoofd tussen de wolken omdat ook je moeder het had gehoord.

Het was goed of het was stil.

Soms dacht je

Hij heeft er niets van begrepen

Het is een wreed complot tegen mijn artistieke bestaan.

Met geduld en het oog van de havik werd je recht of onrecht aangedaan.

Nee, dat is overdreven.

Drink een pint en ga met de wetenschap naar het volgende kind.

Bibberend en bevend.

stommigheid.

Ik dacht iemand goed te kennen. Maar daar kan je je dus vreselijk in vergissen, hé. Is het dan beter iemand niet te kennen? Als je mensen niet kent kan het niet zo’n kwaad dat ze onzin uitkramen. Nu ja, ik las iets van iemand ik dacht goed te kennen en dacht; “hoe kan je nu zo stom zijn!”. “Dat soort onzin uitkramen is niks voor jou…”, dacht ik en deed het boekje weer dicht.

Mijn buren zijn de hele dag bezig geweest met een soort van touw rond hun vijver te spannen om katten weg te houden van hun dure vissen. Ook vrij nuteloos denk ik want terwijl ze er mee bezig waren zag ik de buurtkatten in het gras,met hun kont op het muurtje de situatie bestuderen om “in de nabije toekomst” toe te slaan.

En zo ontdek je dat er soms wreed veel stommigheid is in deze wereld en staat het dichter bij dan je denkt.